فیلم گائودی

زمانی که در سال ۱۹۷۴ به بارسلونا رسیدم، تصمیم گرفتم فیلمی درباره پارک گوئل معمار آنتونی گائودی بسازم. فیلمی را یافتم که در طراحی سال ۱۹۱۴ تصور شده بود؛ کافی بود که مسیرهای ترسیم شده توسط گائودی را دنبال کنم، آنها را به عنوان یک هزارتو تصور کنم و انفجار موزاییک‌ها را از طریق یک شکست مشابه در زمان خطی بازتولید کنم. در ویرایش سعی کردم از نشان دادن عابران جلوگیری کنم. هیچ شکل انسانی نباید مانع ظهور آن معماری شگفت‌انگیز شود. تکنیک استاپ‌موشن که به موقعیت و پارامترهای دوربین اعمال می‌شود، هنوز هم برای نمایش فضای موج‌دار پارک مناسب به نظر می‌رسد.