خط داستانی
تریکارتین باز می گردد به تصورش از خانواده به عنوان شرکت بازرگانی، والدین را به عنوان مدیران و رهبران و فرزندان جداافتاده را به عنوان فریلنسرها نشان می دهد؛ کارگردان چهار خواهری به نام های سیدار بث، ادو بی و دنو را بازی می کند، مرزهای آنان مبهم است. جست و جوی خواهران برای هویت و عشق آنها را به مجموعه ای از ماجراهای اپیزودیک می برد که برخی از آنها با عنوان «فرضیه» تعریف می شوند. فرضیه تریزکارتین به عنوان وضع از پیش تعیین شده دیده می شود و رویدادActual تنها سایه ای از طرح است.
