در برهنگی
Mise à nu
در جستجوی خود، شخصیت ما در میانههای رمزآلود بدن و ذهنش به کاوش جنبههای گوناگون هویت خود میپردازد. از طریق بازی تغییرشکلها، او خود را همزمان انسان، زن، کودک و حیوان مییابد. جادوی آینه کار کرده است و تفکیک او در زمان و فضا را شاهد است، اما آیا میتواند از این سایه که همواره او را تعقیب میکند فرار کند؟ آیا این نقاب در نهایت بخشی از وجدان اوست یا گواهی بر بیگناهی؟ در چنین فضایی خوابآلود و با رنگهای سورئال، آیا بازیگر ما بالاخره خواهد فهمید که کیست؟