خط داستانی
در سال ۱۹۷۰، بیش از صد شهرک غیررسمی پیرامون پاریس وجود داشت و سنت دنِیس یکی از بزرگترین شهرهای پرتغالی در اروپا بود. فیلمبردارِ فرانسوی باوری است که مردم را بهعنوان یک گروه اجتماعی بهقدری که توسط سرمایه استثمار میشوند، میبیند. با گذشت سالها، نیرو سیاسی تصاویر کاهش مییابد و اکنون به انسانیت و سرگذشت آنان میپردازد. راوی به محلههای مسکنِ Saint-Denis میرود که جایشان را با خانههای بینام پر کردهاند و به قصهٔ نسل قدیم پرتغالیها گوش میدهد، که در فقر برادرند و پسران فقرند. شیفتهٔ عکاسی از کودکی تازه به دنیا آمده است که به خطی سمبولیک در فیلم تبدیل میشود؛ رابرت بزّی پژوهش خود را تا پرتغال و سوئیس دنبال میکند.