تلاش سیاه و سپید شماره یک

شب آسمان با نورها و لکه‌ها روشن می‌شود، سطحی از تصاویر، اجرام آسمانی. اقیانوس، چاه، صفحه نمایش، آینه، درگاه. تاریکی و فضای خالی با پوسترهای رو به افزایش از هم گسسته‌اند. اعماق تاریک فضاهای درونی و بیرونی به مرور از میان تکه‌های گرانیت و الماس عبور می‌کند. ذهن به سرعت می‌لغزد در حالی که ماده بزرگ‌تر و بیشتر شده و با شدتی تقریباً به صورت شنیدن صدا به اوج می‌رسد، هیاهو و بی‌نهایت آنی که در ابتدا بالا می‌رود و سپس حفظ می‌شود. ناگهانی تپه‌های رنگی پدیدار می‌شوند یا تصور می‌شوند. لرزش‌های آشوبناک از دختران روستایی در حال رقص و کلاه‌ها فکری شگفت‌انگیز از فضانوردان. لایه‌هایی از لجن دریایی بر موجودات زنده در حال پبیش می‌آیند. آتش‌اندازی‌ها و جشن‌ها. انفجارها، ساختمان‌سازی. کشتارها. ژل نخستین، تمدن مدرن. اعصار و ثانیه‌ها. سرهای شناور که دور یکدیگر می‌چرخند و درخشان‌های دانه‌دار را می‌گشایند. هر چیز در هر جایی پیچ می‌خورد، می‌گذرد،Transforms into، هر چیز را پوشش می‌دهد.