خانه پدربزرگم

بورچه به سوی گذشتهٔ خانواده‌اش سفر می‌کند—دنبال فرار پدربزرگش از یونان در سال ۱۹۷۴ و کوچ اجباری پدرش از بلغارستان در ۱۹۸۹. از طریق داستان‌های جابه‌جایی، او به کاوش در موضوعات تعلق، هویت و حافظه می‌پردازد. مسیرهای خانه‌های پدربزرگ‌ها نشان می‌دهد که فراتر از مرزها و زمان، همگی در همان آرزو با هم ملاقات می‌کنیم.