غریبه

اتاق هتل کانونی است که در آن هر کس غریبه است. مکانی که فقط برای یک لحظه برای تو است. فضایی صمیمی به صورت موقت که خدمه وارد آن می شوند تا آن را تمیز کنند و اگر ممکن باشد آثار حضور خود را به جا نگذارند. هر قسمت از غریبه در چنین فضایی روایت می شود و هر لایه با یک برداشت طولانی به تصویر کشیده می شود. بافتی از داستان های اپیزودیک—بعضی مضحک و عبث و برخی پر احساس و اسرارآمیز—که همه درون مکانی نسبتاً محدود展开 می یابد. این مجموعه مفهوم خانه را در حالی که از آن دور هستید بررسی می کند و تجربه های متمایز اما جهانی از انزوا و تنهایی را روشن می سازد.