زینت، الجزایر، خوشبختی

کی محمد زینت را به یاد می‌آورد؟ در چشم تماشاگران فرانسوی که چهره و سیلوئت نحیف او را به خاطر سپرده‌اند، او تنها «بازیگر عرب» فیلم‌های فرانسوی دهه 1970 است، از ایو بواسیه تا کلود لولوش. در الجزایر، او شخصیتی کاملاً متفاوت است... فرزند کاسبا، او نویسنده درخشان فیلمی است که در خیابان‌های الجزایر در سال 1970 فیلمبرداری شده است، تحیا یا دیدو. از طریق این اثر منحصر به فرد، زینت سینمای جدیدی را اختراع می‌کند، داستانی دیگر را روایت می‌کند و الجزایری‌ها را به گونه‌ای بی‌سابقه نشان می‌دهد. در پیروی از بزرگترش، در کوچه‌های کاسبا یا در بندر الجزایر، محمد لاترش داستان تحیا یا دیدو و کارگردان آن را بازگو خواهد کرد.