خط داستانی
فیلم ها از نظر فرم و روایت در فضای میان داستان کوتاه و تبلیغات قرار می گیرند و تفاوت ها و تعامل های این دو را بررسی می کنند. محور گری نمایش تغییر واقعیت ناشی از فاجعه است و تیره شدن حد و مرز نفس و دیگری. در حالی که دیگری را نمی توان کنار گذاشت زیرا در هوای نفس کشیده شده است چهار زن درباره یک فاجعه هسته ای فراتر از مرزهای ملی صحبت می کنند. گفتگوی آنها کنایی است و هم واقعیت های مربوط به سوانح هسته ای و هم اندیشه های خصوصی را دربرمی گیرد. زنان به سمت یک مکان تاریک و زیرآبی در یک آسانسور باری پایین می روند. تغییر، چه از سقوط پس از حادثه هسته ای باشد چه از تهاجم زبانی و آداب غیربومی، دائمی است.