گواِت

پدرو اهل ملیت مایورکا است، فرزند مادری از برګو و پدری از مایورکا. به دلیل رابطه دور با پدر، پدرو به طور کامل مایورکایی را به عنوان زبان درک نمی‌کند. او به آثار دامیا اوگوت برای یادآوری پدرش متوسل می‌شود، زیرا تنها اشعار او می‌توانند جای خالی پدرش را پر کنند. کلام شاعر پدرو را به دوران کودکی و ریشه‌هایش می‌برد، هرچند بسیاری از واژگان برایش نامأنوس است، اگرچه متعلق به زبان او هستند. این امر نیرو محرکه جست‌وجوی هویت، ریشه‌ها، معنای بودن مرد، روابط پدر–فرزند، هویت جمعی و «مایورکانی» بودن می‌شود. پدرو همواره احساسات برانگیخته شده توسط شعر اوگوئت را زیر سوال می‌برد و از همه مهم‌تر، او کیست و به کجا تعلق دارد.