هارو
Haru
نوبییوشی آراکی گفت دوربین کَما لا است و گودارد گفت برای یک فیلم تنها به تفنگ و زنی نیاز است. آیا چنین است؟ نویسنده با نمای بسته از بدن مردی، میکروفون را به رانها و گونههای او میفشارد و صدای rubbing را ضبط میکند. تمایلات او فراتر از شهوتگرایی است. هنگامی که گونههای هال با قطعات خاکستر پدربزرگش که از پخش آن گریزان است، rubbing میشود این عمل فیلم به نحوی ادامه مییابد که انتقام علیه ذات مردانگی را نیز به نمایش میگذارد. از سوی دیگر احساس نویسنده نسبت به هال و انفجارهای او در نهایت در فیلم جای میگیرد، جایی که نظریه جنسشناسی درگیرشده نیز به زیبایی به تصویر کشیده میشود