خط داستانی
اینجاحا تویی، شرارتِ زباله، موجودی در قفس. نگاهت در خشمِ عصر ما تلو میخورد. فریادت شاهدی است بر زخمِ فردی و اجتماعی، خاطرهای آسیبدیده از شرایط ما برای سرنگونی. اشارهات، انگیزهٔ بقا، پیوندِ درونریزِ ما با خشونت را پرسش میکشد. زبالهوار، در دستهای سیلیکونیِ تو، میکروارگانیزمهای جوان در حال رشد هستند—آنها در جهشاند.