۱۳

نقطهٔ کوچک درخشان به آرامی بر روی صفحهٔ سیاه شناور می‌شود. به دنبال آن یکی دیگر می‌آید، سپس سومین. در ابتدا به نظر می‌رسد با یک قطعه هنر ویدئویی انتزاعی روبه‌رو هستیم، اما فیلم ژاپنی ۱۳ فراتر از آنچه دیده می‌شود دارد. کارگردان شینیا ایسوُبی دوربینش را دقیقاً در همان نقطه برای پنج سال نگه داشت تا هر ساعتی که جامهٔ غروب آفتاب را به تصویر بکشد، هر سیزده ثانیه. در مجموعه‌ای از زمان‌نمایی‌های هم‌پیوسته، آفتاب را از چپ به راست می‌بینیم؛ بارها و بارها. ابتدا در یک خط مرتب، در سکوت کامل. بعد الگوهایی پدید می‌آیند، با همراهی یک موسیقی minimalist. هیچ فریب دیجیتال برای خلق تصاویر هیپنوتی‌کننده به کار گرفته نشده است که از کنار چشم می‌گذرند. ایسوُبی تصاویر آنالوگ را از اقلیم‌های مختلف روی هم قرار داد تا خوشه‌های نقاط درخشان را به وجود بیاورد. آن را به‌عنوان ترکیبی از زمان ببینید، تفکری دربارهٔ انسان در برابر کیهان — انتخاب با شماست تا ارتباط‌های خود را بسازید. (منبع: IDFA 2020)