آنتروپومتری های دوره آبی و نقاشی های آتش

در قطعه اجرایی، Zone de Sensibilité Picturale Immatérielle (مناطق حساسیت تصویری غیرمادی) 1959-62، او فضاهای خالی در شهر را در ازای طلا ارائه داد. او می‌خواست خریدارانش تجربه «خلا» را با فروش فضای خالی به آنها احساس کنند. به نظر او، این تجربه تنها می‌توانست با خالص‌ترین ماده یعنی طلا پرداخت شود. در عوض، او گواهی مالکیت به خریدار می‌داد. به عنوان بخش دوم این قطعه، که در سن با حضور یک منتقد هنری اجرا شد، اگر خریدار موافقت می‌کرد که گواهی را بسوزاند، کلین نیمی از طلا را به رودخانه می‌انداخت تا «ترتیب طبیعی» را که با فروش فضای خالی به هم زده بود، بازگرداند. او نیمی دیگر از طلا را برای ایجاد مجموعه‌ای از آثار با ورق طلا استفاده کرد که به همراه مجموعه‌ای از مونوکروم‌های صورتی، به تدریج مونوکروم‌های آبی او را در پایان عمرش افزایش داد.