یک روز

ما مردی سالخورده را دنبال می‌کنیم که در مسیری کوهستانی و مه‌آلود در چین قدم می‌زند. در یک نما او یک کیسه حمل می‌کند؛ در نماهای دیگر کیسه‌های برنج، یا چوب، یا سطل‌های بزرگ آب را با خود می‌برد. او در صبح، عصر و شب فیلمبرداری شده است. همان‌طور که با او قدم می‌زنیم، فصل‌ها تغییر می‌کنند؛ از سرمای زمستان تا یک صبح بهاری تازه. فضای کم‌کنتراست، رنگ‌های خاکستری-سبز محو محیط و نبود دیالوگ و موسیقی، به این فیلم حال‌وهوایی فروتنانه و خوشایند می‌بخشد. فضایی گشوده می‌شود که بیننده می‌تواند به صدای باد، قدم‌های مرد و پرندگان گوش دهد. زمانی هست تا به این بیندیشی که این مرد که دنبالش می‌کنیم کیست، به کجا می‌رود و زندگی‌اش چگونه است. تنها در پایان سفرش است که کمی بیشتر درباره‌اش می‌فهمیم. «یک روز» برداشی مینیمال از یک سفر است که به بیننده فضایی برای تأمل درباره اینکه با وقت خود چه می‌کنیم می‌دهد.