زنده به رقصیدن

در روستاهای اسپانیا که با گسست آنها از ساکنان، کاروان ها خالی می شوند، کارِی (هفتاد و نه) و وِسِنت (اب) شانس دوباره ای برای عشق نوجوانی می یابند، احساس آزادی می کنند تا موسیقی بلند بنوازند و زندگی خود را با رقص سپری کنند. با این حال، بار سنگین دوران گذشته گاهی در قالب اندوه بازمی‌گردد.