داستانی خصوصی

در چند روز و شب شخصیت‌های فیلم نامه بین تروکواتو و کامالا، والدین کارگردان، که او از آرژانتین است و او از هند، نامه‌ها را می‌خوانند. نامه‌ها دهه‌های پنجاه تا هفتاد را دربرمی‌گیرند؛ درباره عشق و ایدئالیسم، سفرهای جهان‌شمول، درباره سوسیالیسم و روان‌کاوی، درد و رویاهای شکسته. خوانش آن‌ها رابطه‌ای بین بازیگران آشکار می‌کند، با تشابه‌ها و تفاوت‌هایشان. در عین حال، با دختر خودش، کارگردان به حل پازل حافظه خانوادگی می‌پردازد، داستانی صدمی در تئیه قرن بیستم.