خط داستانی
در نور آرام یک استودیو، مردی آرام میگیرد، زنی نقاشی میکشد. آنها دو غریبهاند که فرایند خلق، صمیمیتی را برمیانگیزد که وجودشان را لمس میکند. برای هنرمند نیاز فراتر رفتن از ظاهر است؛ برای مدل انکار نگاه به خویشتن است. صحنه به صحنه فیلم پیش میرود، اندرکِل میشود و منظرِ درونی انسانی را بازمیسازد. برخوردی دراماتیک در میگیرد.