مادر کریستیان

در لیون صنعتی دههٔ پنجاهِ نخست قرن بیست و یکم، صاحبِ بارِ بیوه به پخش سریال های جنایی رادیویی گوش می‌دهد، magazinesای کارآگاهی می‌خواند و از دست دادن دخترش که دو سال قبل در حادثهٔ چاهی معدن در گذشت، سوگوار است. با از دست دادنِ خود و نداشتنِ جسارتِ روبه رو شدن با حقیقت، صاحبِ بار به رفتارهای بدخواهانهٔ مهمانانِ تاریکِ بارِ بی‌رنگِ خود شک می‌کند و به دنبال مقصر می‌گردد تا به فکرِ انتقام بیفتد.