پهلو-ثانیه

پنهانگره ای عاطفی و هوشمندانه درباره گدایان شهری، با ترکیبی از تصاویر حساس از وضعیت بیرونی آن ها و ورود با تخیل به توهمات درونی. با قاب بندی از اردوگاه معروف به دینکینزویل در ساحل شرقی پایین منهتن، جایی که برخی از گدایان پارک تمپکینز اسکوئر پس از شورش های ژوئن 1991 مستقر شدند، فیلم با شب اول اردوگاه آغاز می شود و با آتش سوزی و نابودی بعدی قطعه در اکتبر همان سال به پایان می رسد. با به کارگیری ساخت ریتمیک، مجوز شاعرانه و نگاهی بخشنده به بدن های در فقر، بی side تصویری دیدنی از زندگی شهری اواخر قرن بیستم را ثبت می کند.