اوتون

فیلم رنگی اول استراوب-هویلت، یک تراژدی کمتر شناخته شده از کُرنیل را از سال ۱۶۶۴ اقتباس می‌کند که خود بر اساس یک قسمت از توطئه‌های دربار امپراتوری که در تاریخ‌های تاسیتوس ثبت شده، ساخته شده است. لباس‌ها کلاسیک هستند و بازیگران غیرحرفه‌ای که به تن توگا پوشیده‌اند، متن اصلی فرانسوی درام را در میان ویرانه‌های تپه پالاتین رم اجرا می‌کنند در حالی که صدای زندگی شهری معاصر در پس‌زمینه طنین‌انداز است. دیالوگ‌ها با یکنواختی شگفت‌انگیزی اجرا می‌شوند و اغلب با لهجه‌های سنگین؛ زبان در اوتون نه تنها یک بیان بلکه خود یک چیز است، عنصری که سادگی‌اش ما را به ویژگی‌های اثر که ممکن است در غیر این صورت تحت‌الشعاع قرار گیرد، آگاه می‌کند.