ابسترونیک

مری الن بوت، پیشگام موسیقی بصری و هنر الکترونیک، در بین دهه‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ بیش از دوازده انیمیشن انتزاعی کوتاه تولید کرد. این آثار با موسیقی کلاسیک از جمله باخ، سن-سنس و شستاکوویچ همراه است و با هندسه‌های به سرعت در حال تغییر پر شده است. فیلم‌سازی بوت همزمان با دقت فرمی و روحیه‌ای پرانرژی است، مانند ازدواجی از مدرنیسم بالا و ملودی‌های شاد. در اواخر دهه ۱۹۴۰، لوئیس جیکوبز مشاهده کرد که فیلم‌های بوت «بر اساس فرمول‌های ریاضی ساخته شده‌اند که در نورها و سایه‌های همیشه در حال تغییر، خطوط و اشکال در حال رشد، رنگ‌ها و تن‌های عمیق، و تصورات در حال سقوط و دویدن که توسط همراهی موسیقی برانگیخته می‌شود، به تصویر کشیده شده‌اند.» خود بوت نوشت که او در تلاش است تا «ترکیبی از اشکال بصری را به چشم‌ها بیاورد که در کنار توسعه تماتیک و ضرب‌آهنگ‌های موسیقی گشوده می‌شوند.»