Michele Ann Marie "Shelley" Fabares (/fæˈbreɪ/؛ زاده ۱۹ ژانویه ۱۹۴۴) یک هنرپیشه و خواننده بازنشسته آمریکایی است. او بیشتر به خاطر نقش‌های تلویزیونی‌اش به‌عنوان مری استون در کمدی کمدی «نمایش دونا رید» (۱۹۵۸–۱۹۶۳) و در نقش کریستین آرمسترانگ در سریال کمدی «مربی» (۱۹۸۹–۱۹۹۷) شناخته می‌شود، که مورد دوم نامزدی دو جایزه امی پرایمتایم را برای او به ارمغان آورد. از جمله نقش‌های سینمایی او می‌توان به ایفای نقش بانوی اصلی الویس پریسلی در فیلم «Girl Happy» و «Spin» اشاره کرد.بیرون، و کلمبیک.

او به‌عنوان خواهرزاده خواننده/کمدین نانت فابری، در اوایل زندگی نمایشی تلقین شد. رقص تپ از سه سالگی، او همچنین در سال‌های دبستان مدل‌سازی می‌کرد و شروع به حضور در برنامه‌های تلویزیونی مانند کاپیتان نیمه‌شب (1954) و آنی اوکلی (1954) (نقشی تکراری) کرد. در سن 12 سالگی، اولین فیلم حرفه ای خود را در فیلم راک هادسون/کرنل بورچرز، هرگز خداحافظی نکن (1956) را در نقش هادز انجام داد.دختر on، و به ایفای نقش های خواهر بچه در راک اند رول با مضمون Rock, Pretty Baby ادامه داد! (1956) و دنباله آن Summer Love (1957) هر دو با بازی جان ساکسون.

جایگاه نوجوان با نقش دختری همیشه سالم «مری استون» در نمایش دونا رید (1958) به دست آمد، نقشی که او برای پنج فصل بازی کرد قبل از شروع یک حرفه سینمایی بزرگتر. شخصیت "مری استون" به آرامی از نمایش کنار گذاشته شدracter "به سمت دانشگاه رفت". در طول اجرای آن، او و «برادر تلویزیون» پل پترسن آنقدر محبوب شدند که به سرعت به سمت افراد مشهور خوانندگی پاپ رفتند، اگرچه هر دو اعتراف کردند که استعدادهای آوازی آنها محدود است. در سال 1962، ضبط او از «جانی آنجل» به رتبه یک در جدول 100 بیلبورد رسید. او نمایش دونا رید را در سال 1963 ترک کرد (او به طور دوره‌ای تا پایان آن در سال 1966 بازمی‌گشت) تا دیگر فرصت‌های بازیگری را دنبال کند.

این برای بودبا آلبوم دوم، The Things We Did Last Summer، که شامل دو آهنگ پرطرفدار «Johnny Loves Me» (شماره 21) و «The Things We Did Last Summer» (شماره 46) بود. او سومین آلبوم خود را با نام «مثلث نوجوان» در سال 1963 منتشر کرد.

او بهترین نقش‌های زنانه را در سفره‌های سرگرم‌کننده و سرگرم‌کننده‌ای مانند Ride the Wild Surf (1964)، صبر کن! (1966) که در آن او نقش عشق پیتر نون (از هرمنز هرمیت) را بازی کرد و آهنگ Make Me Happy و همچنین سه قطعه الویس پری را می خواند.فیلم‌های کمتر تحسین‌شده اسلی در اواخر دهه 1960: دختر شاد (1965)، اسپین‌آوت (1966) و کلامبک (1967). او سپس نقش عشق هنک ویلیامز جونیور جوان را در «زمانی برای آواز خواندن» (1968) بازی کرد.

او در فیلم‌های تلویزیونی مانند آهنگ برایان (1971) (با بازی همسر برایان پیکولو با جیمز کان در نقش برایان) و دو برای پول (1972) نقش‌های مکمل داشت. بازی او در آهنگ برایان نامزدی گلدن گلوب را برای او به ارمغان آورد.

برای کارش، او وادو بار نامزد دریافت جایزه پریمتایم امی شد و در سال 1994 توسط بنیاد هنرمند جوان با جایزه ستاره کودک سابق "یک عمر دستاورد" برای ایفای نقش مری استون در نمایش دونا رید تجلیل شد. او از سال 2004 تا 2011 جوایز انجمن بازیگران سینما را تهیه کرد.