کارلو لیزانی

کارلو لیزانی کارگردان، فیلمنامه نویس و منتقد ایتالیایی بود. لیزانی که در رم متولد شد، پس از جنگ جهانی دوم روی فیلم‌های برجسته اواخر دهه 1940 کار کرد، مانند آلمان سال صفر ساخته روبرتو روسلینی، آسیاب روی آب اثر آلبرتو لاتتوادا (هر دو 1948) و برنج تلخ جوزپه دی سانتیس (1950، که برای آن نامزد بهترین جایزه اسکار شد). پس از ساخت فیلم های مستند، او اولین کارگردانی را با فیلم تحسین برانگیز Wo آغاز کرددرام جنگ دوم آچتونگ! راهزن! (1951). او یک قسمت از L'Amore را در Città فیلمبرداری می کند. او که به خاطر درام جایزه‌ای به نام Chronicle of Poor Lovers (1954) مورد احترام قرار گرفت، ثابت کرد که یک کارگردان خوب در فیلم‌های ژانر، به ویژه فیلم‌های جنایی مانند چهار خشن (1968) و جو دیوانه (1974) یا کمدی اروتیک روما بن (1971) است. او در دهه 1980 مکرراً برای تلویزیون ایتالیا کار کرد و در سال 1994 در جشنواره فیلم برلین عضو هیئت داوران بود. فیلم Celluloide de اوبا ساخت رم، شهر باز. او در سال 2013 خودکشی کرد.