ایوان پاسور

ایوان پاسر (10 ژوئیه 1933 - 9 ژانویه 2020) کارگردان و فیلمنامه نویس اهل چک بود که بیشتر به دلیل مشارکت در موج نو چکسلواکی و کارگردانی فیلم های آمریکایی مانند متولد شده برای برد (1971)، راه کاتر (1981) و استالین (1992) شناخته شده است.

پاسر در پراگ، پسر ماریانا (ماندلیک) و آلویس پاسر به دنیا آمد. پاسسر در مدرسه شبانه روزی کینگ جورج در Poděbrady با فیلمسازان آینده میلوش فورمن، یرژی اسکولیموفسکی و پل شرکت کرد.فیرلینگر و دولتمرد واسلاو هاول. سپس در FAMU در پراگ تحصیل کرد، اما دوره را به پایان نرساند. او کار خود را به عنوان دستیار کارگردان در Velká samota اثر لادیسلاو هلگه آغاز کرد.

بعداً او با دوستش فورمن در تمام فیلم‌های چکی فورمن، از جمله Loves of a Blonde (1965) و The Firemen's Ball (1967) همکاری کرد، که هر دوی آن‌ها را پاسسر نویسندگی کرد و نامزد جوایز اسکار شدند. او فورمن را به فیلمبردار میرو معرفی کرداسلاو اوندریچک که او را از ولکا ساموتا می شناخت. او سپس اولین فیلم بلند خود را با نام Intimate Lighting کارگردانی کرد که در سال 1965 اکران شد و برخی آن را شاهکار پاسسر می دانند.

در سال 1969، پس از تهاجم پیمان ورشو، پاسسر و فورمن با هم چکسلواکی را ترک کردند. هر دو به ایالات متحده رفتند و فورمن فیلمساز برنده جایزه اسکار شد. پاسسر در ادامه چندین فیلم برجسته آمریکایی از جمله Born to Win (197) ساخت1)، یک درام معتاد با بازی جورج سگال و کارن بلک، و راه کاتر (1981)، یک تریلر دراماتیک با بازی جف بریجز و جان هرد.

اگرچه او بیشتر به خاطر درام‌های خاص و غالباً تلخش شناخته می‌شود، اما کمدی‌هایی مانند خرس‌های نقره‌ای (۱۹۷۸) با بازی مایکل کین و خالق (۱۹۸۵) با بازی پیتر اوتول را نیز کارگردانی کرد. او بعداً در دوران حرفه‌ای خود، فیلم‌های متعددی را برای تلویزیون کارگردانی کرد که مهم‌ترین آنها فیلم زندگی‌نامه‌ای استالین (1992) با بازی آر.obert Duvall برای HBO. او همچنین استاد سینما در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بود.

پاسسر در 9 ژانویه 2020 بر اثر عوارض ریوی در رنو، نوادا درگذشت. او 86 سال داشت.

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا Ivan Passer، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.